Kolejna wycieczka Pracowni Turystycznej MDK w Bolesławcu poprowadziła nas na Ślężę — wyjątkową górę, od wieków obecną w krajobrazie, historii i wyobraźni mieszkańców Dolnego Śląska.
Wędrówkę rozpoczęliśmy na Przełęczy Tąpadła. Najpopularniejszym szlakiem weszliśmy na szczyt Ślęży, przechodząc przez Polanę z Dębami. Po drodze obejrzeliśmy ślady dawnego górnictwa, położone nieopodal trasy.
Po wejściu na teren rezerwatu przyrody „Góra Ślęża” przypomnieliśmy sobie zasady ochrony przyrody. Nie schodziliśmy ze ścieżki, zwracając uwagę na ograniczenia obowiązujące na tym obszarze — między innymi zakaz wprowadzania psów oraz rozpalania ognisk.
Na szczycie odwiedziliśmy ślężańskiego kamiennego niedźwiadka, a następnie — zatrzymując się przy pozostałościach dawnego zamku — weszliśmy na wieżę widokową. Omówiliśmy panoramę: zarówno to, co było widoczne z platformy widokowej, jak i sposób „czytania” otaczającego krajobrazu — rozpoznawania kierunków, pasm i miejscowości. Ślęża, choć nie należy do najwyższych gór, wznosi się samotnie ponad Niziną Śląską i dominuje nad okolicą o ponad 500 metrów. W wyjątkowo sprzyjających warunkach obserwacyjnych można stąd dostrzec nawet Babią Górę, oddaloną o około 247 km. Więcej o rekordowo dalekiej obserwacji Babiej Góry ze Ślęży: https://dalekieobserwacje.eu/babia-gora-oraz-beskid…/
Skąd bierze się tajemniczość Ślęży? Nie potrzebujemy odwoływać się do „miejsc mocy”, czakramów ani fantastycznych opowieści o kosmitach. Prawdziwie fascynujące są pytania, na które nauka nie ma jednoznacznych odpowiedzi: znaczenie dawnych rzeźb kultowych, ograniczona liczba źródeł pisanych dotyczących najstarszych dziejów masywu, jego skomplikowana budowa geologiczna oraz wyjątkowe warunki przyrodnicze i klimatyczne.
Po odpoczynku w Domu Turysty PTTK im. Romana Zmorskiego ruszyliśmy ku kolejnym śladom dawnej historii masywu. Przy szlaku zobaczyliśmy bezgłową „Pannę z Rybą” — jedną z tajemniczych rzeźb kultowych, datowaną na około 400–200 r. p.n.e. Źródła potwierdzają jej znaczenie jako wyjątkowego zabytku archeologicznego, jednak jej pierwotna funkcja i symbolika pozostają przedmiotem interpretacji.
Jednym z najcenniejszych punktów trasy był Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Skalna”. To utworzony w 1994 r. obszar ochrony o powierzchni niemal 33 ha, obejmujący malownicze skałki na zachodnich stokach Masywu Ślęży. Chroni walory geologiczne, przyrodnicze i krajobrazowe tego miejsca, a jego skałki są związane z ofiolitową budową geologiczną masywu. Formacja o nazwie „Skalne Capki” jest również mniej uczęszczanym, znakomitym punktem widokowym.
Dziękujemy wszystkim za wspólną drogę, ciekawe rozmowy i uważność wobec przyrody oraz historii miejsca. Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji TUTAJ.
Tekst i prowadzenie wycieczki: Marcin Sarkowicz – przewodnik górski sudecki prowadzący Pracownię Turystyczną MDK w Bolesławcu.
Zdjęcia: Monika Wylężek, Mikołaj Sarkowicz, Marcin Sarkowicz